Grubość zmniejsza się stopniowo od środka ku brzegom; powtóre w samej plamce żółtej  znajdują się czopki (których ptaki nocne wcale nie posiadają) grubsze a krótsze, podczas gdy dalej znajdują się pałeczki dłuższe ale cieńsze i prawdopodobnie po jednym tylko włóknie nerwowym zawierające; potrzecie zmniejszanie się grubości siatkówki dzieje się najprzód kosztem wszystkich warstw równomiernie, a więc uszczerbek stąd dla sprawy widzenia nie może być jeszcze tak znacznym; dopiero dalej, mianowicie od równika, znikają zupełnie warstwy: ziarnista i komórkowo-zwojowa, następnie warstwa pierwsza zewnętrzna, tj. pałeczkowa, i nareszcie pozostają już tylko same komórki.

Jakkolwiek więc znaczenie .pojedynczych tych warstw nie jest jeszcze wyświetlone, niemniej jednak sam ich zanik tłumaczy nam do pewnego stopnia zmniejszanie się wrażliwości.

Pierwszy szereg doświadczeń dotyczył, jak widzieliśmy, zdolności rozpoznawania kształtów na bokach siatkówki drugi zaś dotyczy tylko stopnia światła. Doświadczenia robiono przy pomocy tarczy Massona.